فارسی

مضحکه آن‌جاست که خودِ رضا پهلوی نه‌تنها به رابطه‌اش با سپاه افتخار می‌کند، بلکه خود را فرمانده همان نیرویی می‌داند که ستون سرکوب مردم بوده است. ایران اینترنشنال در ۴ مرداد ۲۰۲۵ به نقل از رضا پهلوی مدعی شد: «۵۰ هزار نفر از نیروهای حکومتی و نظامی به کارزار همکاری ملی پیوسته‌اند.»

برخی مغرضان بی‌سواد، آگاهانه و با هدف تداوم مناسبات غارتگرانه‌ای که از آن منتفع میشوند، کمونیسم را هم‌معنای تنبلی و مفت‌خوری معرفی می‌کنند. این تحریف عامدانه، بخشی از جنگ طبقاتی سرمایه علیه کارگران است که برای بی‌اعتبار کردن بدیل و آلترناتیو علیه نظام استثماری آن است.

میگویند تاریخ دو بار تکرار میشود: اینک پس از تراژدی خمینی قرار است کمدی مسخرۀ ربع پهلوی با درخواستش از آمریکا برای بمباران ایران روی صحنه بیاید

جهنم سرمایه

اعتراضات و خیزشی که از دیماه سال جاری در ایران آغاز شده و پس لرزه¬های آن همچنان ادامه دارد را نباید فقط در قاب اعتراض به حکومتی مستبد و سرکوبگر دید. اعتراضات ریشه‌های عمیق‌تری دارند و مستقیماً از شرایط اقتصادی متاثر و به شرایط مادّی زندگی مردم گره خورده اند: به گرانی، بیکاری، نابودی دستمزدهایی که کفاف حداقلِ زندگی را نمی‌دهد( عاملی که موجب افزایش فقر و فروپاشی زندگی خانوادگی، حاشیه‌نشینی، اعتیاد و آسیب‌های اجتماعی…

گوادلوپ دیگری میتواند راه را برای دیکتاتور دیگری باز کند

شورای محلات در صورت وقوع جنگ

رفیق عزیز، سکوت نسبتاً طولانی من از آن‌رو بود که در نظر داشتم در پاسخ به نامۀ مورخ ۶ ژانویۀ شما، گزارشی منظم از اصلاحاتی را که ممکن است در صورت انتشار چاپ دوم سرمایه و کار مدنظر قرار گیرد، ضمیمه کنم. با این حال، به‌سبب گرفتاری‌های خانوادگی، اشتغالات پیش‌بینی‌نشده و وقفه‌های گوناگون، تاکنون موفق به انجام این کار نشده‌ام. ازاین‌رو، برای جلوگیری از هرگونه سوءتعبیر، ناچارم فعلاً این نامه را بدون آن ضمیمه ارسال کنم…

در میانۀ اعتراضات جاری ایران، از کارگر خواسته می‌شود بار دیگر به نام «میهن»، «نجات کشور» یا «بازگشت شکوه ملی» به میدان بیاید. اما پرسش ساده و بنیادین همچنان پابرجاست: این «کشور» - چه در شکل حکومت اسلامی و چه در رؤیای سلطنت بازسازی‌شده - تا کنون چه کاری برای کارگر کرده است؟ آیا کارگر ایرانی از دل این نظم‌های سیاسی، امنیت معیشتی، مسکن گرم، آموزش رایگان و آینده‌ای تضمین‌شده برای فرزندانش به دست آورده است؟

سندی که در ادامه می‌آید ترجمه‌ای است از نسخه‌ی اصلی فرانسوی آن. نسخۀ فاکسیمیلۀ این سند توسط رفقای «گروه کارگران» در ایالات متحده برای ما فرستاده شده است؛ این نسخه در آرشیو پرونده‌های کمیساریای امور داخلی خلق(NKVD) در مسکو نگهداری می‌شود. مهر رسمی روی سند نشان می‌دهد که کمیساریا آن را در تاریخ ۸ ژوئیه ۱۹۳۲ دریافت کرده است و تردیدی نیست که این سند بعداً در تعیین سرنوشت نهایی گابریل میاسنیکف نقش داشته است. ترجمۀ ما بر…

در آوریل ۱۹۳۲، در شهر ویچوگا) به گویش بومیان منطقه ویشوگا) واقع در ناحیۀ صنعتی ایوانوو (IPO) در اتحاد جماهیر شوروی، حدود ۱۶ هزار کارگر نساجی در چندین واحد تولیدی دست به اعتصاب زدند و برای مدتی کوتاه کنترل شهر را به دست گرفتند. این خیزش، در نهایت با سرکوب شدید از سوی نیروهای دولتی و هم‌زمان با وعده‌هایی از جانب قدرت مرکزی برای اجرای اصلاحات، پایان یافت.

قصه از پول شروع می‌شود، نه از ما. سرمایه‌دار با پول می‌آید داخل کارخانه؛ با پول، سوله می‌خرد، دستگاه می‌آورد، آهن و قطعه و مواد اولیه می‌خرد. بعد هم نیروی کار می‌خرد؛ یعنی ما را. تنها چیزی که واقعاً می‌تواند ارزش تازه تولید کند، همین نیروی کار ماست، نه دستگاه و نه ساختمان.